آن که با دست کوتاه ببخشد او را با دست دراز ببخشند [ مى‏گویم : معنى آن این است که آنچه آدمى از مال خود در راه نیکى و نیکوکارى بخشد ، هرچند اندک بود خدا پاداش آن را بزرگ و بسیار دهد ، و دو دست در اینجا دو نعمت است و امام میان نعمت بنده و نعمت پروردگار فرق گذارد ، نعمت بنده را دست کوتاه و نعمت خدا را دست دراز نام نهاد ، چه نعمتهایى خدا همواره از نعمتهاى آفریدگان فراوانتر است و افزون چرا که نعمتهاى خدا اصل نعمتهاست و هر نعمتى را بازگشت به نعمت خداست و برون آمدن آن از آنجاست . ] [نهج البلاغه]

دستورات عرفانی

بنام هستی بخش

این وبلاگ از این تاریخ بجای وبلاگ صیانت شروع بفعالیت خواهد نمود

انشاءالله خداوند یار و یاورمان خواهد بود

چون روح انسان بی نهایت باقی است باید بی نهایت هم کمالات داشته باشد

                                                                        (حاج ملا آقا جان)   

لااله الا انت سبحانک انی کنت من الضالمین  




محسن عبداله زاده ::: چهارشنبه 85/8/24::: ساعت 5:11 عصر

 
لیست کل یادداشت های این وبلاگ
>> بازدیدهای وبلاگ <<
بازدید امروز: 2


بازدید دیروز: 0


کل بازدید :1797
 
 >>اوقات شرعی <<
 
>> درباره خودم<<
 
>>اشتراک در خبرنامه<<
 
 
>>طراح قالب<<